Orada geçirdiğim 8 ayla birlikte Porto da artık benim şehrim olmuştu. Benim bir yere kendimi ait hissetmem de orada “kendi cafem” i, “kendi restoranım” ı, “kendi pastanem” i ,”kendi kitapçım” ı yani kendi köşelerimi keşfetmemle başlar.
Porto’daki cafem olan “il cafe di roma” ve oradaki favorim “mochachoc” la başlamak istiyorum.
Menüden seçmiştim ilk nasıl bir şey olduğunu bilmeden, kahve türevi bir şey bekliyordum çikolatalısından falan.
İnce uzun bir bardakta 3’lü birbirine karışmayan bir görüntüyle çıktı görücüye. En altta fildişi renkli krema, ortada sıcak çikolata ve üstte kremşanti, en son da toz kakao serpilmiş. İnsan nasıl yiyeceğini şaşırıyor; kaşığıyla karıştırsam mı, karıştırmadan önce bir teker teker nasıl olduklarını mı anlasam diye bocalıyor. Ki çok da ahım şahım bir şeye benzemiyor, sıcak çikolata krem şantiyle çok mu mükemmel olacak ki diyor insan.
Ama o en alttaki tanımadığım lezzet; aman Allah’ım, inanamıyorum… Şekerli, tatlı; süt gibi ama değil, mükemmel bir şey. Bu ne diye tabii ki çıkmadan sordum. Portekizcesini birebir çevirmek mümkün değil çünkü bizde böyle bir lezzet olmadığı için karşılamıyor adı. “leite condensado” : konsantre süt denebilir belki. Portekiz’de hazır olarak konservelerde satılıyor bu, tatlılara direk karıştırıp yaptıkları bir çok tarif var. En büyük hayallerimden biri bir gün Türkiye’nin de bu lezzeti keşfetmesi.
Tek başına da mükemmel oluyor, bu “mochachoc” içinde karıştırınca da bir başka.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder